Adım Oya. İzmit’te yaşıyorum, Çarşı’ya yakın bir yerde kendi evim var. Escort olarak çalışıyorum ama her yere gitmiyorum. İnsanlar bana geliyor. Evimi açıyorum, o kadar. Sabit bir yerim olduğu için planı daha rahat kuruyorum. Saat ve süre konuşuluyor, uygunsa kapıyı açıyorum.

Çarşı tarafı akşamları hâlâ hareketli. İnsanlar dolaşıyor, çay içiyor, bir şeyler alıyor. Ben de bazen dışarı çıkıyorum ama iş için değil. Evde kalmayı tercih ediyorum. Mesaj geliyor, “Oya müsait misin?” diye. Kısa cevap veriyorum. Yer ve saat netleşince hazırlanıyorum. Fazla süslenmiyorum. Evimde olduğum için rahat giyiniyorum, sonra odaya göre ayarlıyorum.

Geçen akşam biri yazdı. İzmit merkezden, Çarşı’ya yakın bir otelde kalıyormuş. “Eve gelebilir miyim?” dedi. Uygundu. Saat dokuzda kapı çaldı. Otuzlarının başı, düzgün giyimli, biraz yorgun görünüyordu. “Merhaba” dedi, içeri girdi. Salon küçük ama düzenli. Perdeler kapalıydı. “Bir şey ister misin?” diye sordum. Su istedi. Bardakları getirirken ben de oturdum.

Konuştuk biraz. İşten bahsetti, yorgun olduğundan. Ben de dinledim. Sonra elini dizime koydu. Yavaşça. Ben de yaklaştım. Öptük. Dudakları sıcak değildi başta, sonra ısındı. Elbisemi çıkardım. Sütyenimi açtı. Tenime dokundu, omuzlarımdan belime indi. Ben de gömleğini çıkardım. Yatak odasına geçtik. Işığı kısık bıraktım.

Yatağa yattık. Üzerime geldi, bacaklarımı ayırdı. İçime girdiğinde nefesim tutuldu. Tempo yavaş başladı. Ellerimi sırtına koydum. Çarşı’dan gelen uzak sesler vardı dışarıda, ama oda sessizdi. Tempo arttı. Başımı yastığa gömdüm. Sesim çıktı, kısık. O da hızlandı. Birlikte geldik. Kısa, sıcak. Sonra yan yana yattık. Nefesler düzelirken “İyiydi” dedi. Ben de “Evet” dedim.

Duş aldı. Ben de aldım. Giyindik. Para masaya bıraktı. “Tekrar yazarım” dedi. Kapıdan çıktı. Ben de kilitledim. Ev yine sessizdi. Çarşı’nın ışıkları uzaktan görünüyordu pencereden. Telefonuma baktım. Başka mesaj yoktu. Bu gece yeterdi.

Kendi evimde olmanın avantajı bu. Planı ben kuruyorum. İstediğim saatte açıyorum kapıyı. İstemediğim zaman da kapatıyorum. İzmit’te Çarşı’ya yakın olmak da işe yarıyor. İnsanlar kolay ulaşıyor. Ama her yazana açmıyorum. Kısa, net, saygılı mesaj istiyorum. Kondom şart. Sınırlarımı baştan söylüyorum. Zorlayanla devam etmiyorum.

Bazen insanlar “Evde nasıl çalışıyorsun?” diye soruyor. Cevap vermiyorum uzun uzun. Evim benim. Temiz tutuyorum, düzenli tutuyorum. Gelen de buna uyuyor. Uymayanı içeri almıyorum. Escort olarak çalışmak benim için bu. Sabit yer, net kurallar, seçerek ilerlemek.

Yarın başka biri yazabilir. Belki yine Çarşı’dan, belki İzmit’in başka bir yerinden. Uygunsa gelir. Uygun değilse konuşmayı uzatmam. Evim durduğu sürece ben de buradayım. Oya olarak, kendi kapımı açarak. Gerisi zaten konuşulur.