Adım Ceyda. Sabit bir yerim yok. İzmit’te de Gölcük’te de otelde ya da evde oluyorum. İnsanlar yazıyor, saat ve yer söylüyor, uygunsa gidiyorum. Bu gece Gölcük tarafındaydı. Körfez kenarında, birkaç katlı bir apartman. Adam mesajında “asansör var, üçüncü kat” demişti. Ben de “tamam, 21’de oradayım” diye cevapladım.
Taksiyle geçtim. Gölcük’ün akşamı İzmit merkezden daha sessiz oluyor. Sanayi tarafı yavaşlamıştı, sahil yolunda az araba vardı. Şoför “buraya mı” diye sordu, başımı salladım. Kapının önünde indim, zili çaldım. Adam açtı. Otuz beş civarı, tişörtlü, saçları yeni yıkanmış gibi duruyordu. “Ceyda mısın?” dedi. Gülümsedim, içeri girdim.
Salon küçük ama düzenliydi. Balkondan körfez görünüyordu. Perdeler yarı açıktı. “Bir şey içer misin?” diye sordu. Su istedim. Bardakları getirirken ben ceketimi çıkardım, koltuğa bıraktım. Siyah bir elbise giymiştim, topuklu ayakkabılarımı da çıkardım. Ayaklarım yorulmuştu. Adam baktı, bir şey söylemedi. Ben de konuşmadım hemen.
Yanına oturdum. Elini belime koydu, yavaşça. Tenim sıcak değildi henüz. “Nasılsın?” diye sordum. “İyiyim” dedi, “sen?” Kısa cevaplar. Bazıları böyle oluyor. Çok konuşmuyor, dokunmak istiyor. Ben de ona göre ayarladım. Elbisemin askısını indirdi. Öptü boynumu. Nefesi sıcak geldi. Ben de elimi gömleğinin altına soktum, sırtını okşadım.
Yatak odasına geçtik. Işığı kısık bıraktı. Ben yatağa oturdum, o da karşımda durdu. Pantolonunu indirdi. Ben de elbiseyi tamamen çıkardım. Sütyenimi açtı, külotumu indirdi. Dizlerinin üzerine çöktü, bacaklarımın arasını öptü. Dilini yavaş gezdiriyordu. Ben saçına dokundum, biraz bastırdım. Sesim çıktı, kısık. “Devam et” dedim. Devam etti. Bir süre böyle kaldık. Sonra kalkıp üzerime geldi.
İçime girdiğinde ikimiz de nefes tuttuk. Tempo yavaş başladı. Ellerimi sırtına koydum, tırnaklarımı hafif geçirdim. Bacaklarımı beline doladım. Gölcük’te pencere açıktı biraz, dışarıdan araba sesi geliyordu. Ben sesimi tuttum. O da tutuyordu. Sonra tempo arttı. Başımı yastığa gömdüm, dudaklarımı ısırdım. Orgazma yaklaştığımı hissettiğimde kalçamı ona doğru kaldırdım. O da hızlandı. Birlikte geldik. Kısa, sıcak, biraz gürültülü.
Yan yana yattık. Nefeslerimiz düzelirken balkondan gelen rüzgâr odayı serinletti. Adam “İyiydi” dedi. Ben de “Evet” dedim. Duş almak istedim. Banyo küçüktü ama temiz. Sıcak su altında saçlarımı ıslattım. Aynada kendime baktım. Dudaklarım şişmiş, boynumda hafif iz vardı. Silmedim. Kurulandım, giyindim.
Salona çıktığımda para masadaydı. Üzerine de küçük bir not. “Tekrar yazacağım.” Cebime koydum. Kapıdan çıkarken “İyi geceler” dedim. Asansörde yalnızdım. Aşağıda taksi bekletmiştim. Bindim, “İzmit’e” dedim. Şoför yol boyunca konuşmadı. Ben de konuşmadım. Camı biraz indirdim. Körfez karanlıktı, ışıklar suya yansıyordu.
İzmit’e yaklaşırken telefonuma baktım. Başka bir mesaj vardı. Merkezden, otel. Yarın için. Cevap yazmadım henüz. Bu gece yeterdi. Gölcük’ten gelen o sessizlik hâlâ duruyordu. Evim yok benim. Otelde de evde de oluyorum. Bazen İzmit’te bir otel odasında, bazen Gölcük’te bir apartmanda. İnsan yazıyor, uygunsa gidiyorum. Bu gece de öyle oldu. Ceyda olarak gittim, işimi yaptım, geri döndüm. Yarın başka bir yer olacak. Şimdilik bu kadar.
