Benim adım Demet. 24 yaşındayım. İzmit’in kalbinde, sessiz bir mahallede büyüdüm. Küçükken annem “Kızım, sen hep gülümse, hayat seni sever” derdi. O gülümseme hâlâ yüzümde ama artık farklı bir anlam taşıyor. Ben bir escort’um. İzmit geneli evlere gidiyorum. Kapıdan içeri adım attığımda, dışarıdaki dünya bir an için duruyor. Bu hikâyeyi birinci şahıs anlatıyorum çünkü yaşadıklarımı en dürüst şekilde ancak ben anlatabilirim.
İlk Adımlar ve Karar
İlk başlarda para için girdim bu işe. Üniversiteyi yarıda bırakmıştım. Ailemle aram bozuktu, kira ödemek zorundaydım. Bir arkadaşım “Denemek ister misin?” dedi. İlk randevumda titreyen ellerimle kapıyı çaldım. Karşımdaki adam 40’lı yaşlarda, yorgun ama kibardı. “Rahat ol” dedi. O gece sadece konuştuk, sonra yavaş yavaş yakınlaştık. O an anladım: Bu işte en önemli şey güven. Escort olmak, sadece bedeni sunmak değil; bir süre için birinin yalnızlığını paylaşmak demek.
İzmit’te bu işi yapmak başka bir şehirde olmaktan farklı. Küçük bir şehir. İnsanlar birbirini tanıyor. Bu yüzden dikkatli olmak zorundayım. Telefonum hep sessizde. Randevu almadan önce mesajlaşıyoruz, adres netleşiyor, güvenlik kurallarımı söylüyorum. “Kapıda para hazır olsun, zaman sınırlı, özel istekler önceden konuşulsun.” Bunlar benim kırmızı çizgilerim. Kimseye zarar vermeden, kimsenin zarar görmesine izin vermeden çalışıyorum.
Evlere Gidiş: Her Kapı Ayrı Bir Hikâye
Sabahları genelde uyurum. Öğleden sonra hazırlanırım. Makyaj hafif olur, saçlar doğal. Kıyafetlerim de öyle: çok iddialı değil, ama bakıldığında “farklı” olduğu anlaşılsın. Çantama sadece gerekli şeyleri koyarım. Hijyen, koruma, kişisel eşyalar… Her şey planlı.
Bir gün Gebze tarafına gittim. Modern bir sitede, 5. kattaki daireye. Adam 35 yaşlarında, mühendis. Eşi iş gezisindeydi. Kapıyı açtığında gözleri önce yorgun, sonra ürkmüş gibiydi. “İlk defa…” dedi. Ben gülümsedim. “Rahat ol, acele yok.” Oturduk, çay içtik. Konuştuk. İşinden, yalnızlığından bahsetti. Sonra yavaş yavaş yaklaştık. Ellerim omzuna değdiğinde titredi. O gece sadece fiziksel bir şey olmadı; bir adamın uzun zamandır taşıdığı yükü biraz hafiflettim. Sabah çıkarken “Teşekkür ederim” dedi. O “teşekkür” benim için para kadar değerli.
Başka bir sefer Kocaeli’nin merkezine, eski bir apartmana gittim. Kapıyı açan kadın 50’li yaşlarda, sakin bir sesle “İçeri gel” dedi. Kocası yatağa bağlıydı, hastalık nedeniyle. Kadın “Ona bir şeyler hatırlatmak istiyorum” dedi. Ben o gece sadece yanında oturdum, elini tuttum, saçını okşadım. Konuştuk. Eski günlerden, gençliklerinden. Oda loştu, pencere perdeleri yarı açıktı. Dışarıda İzmit’in gece sesleri vardı. O an anladım: Escort olmak bazen sadece dokunmak, bazen de sadece dinlemek demek.
Günlük Rutin ve Sınırlar
Her gün aynı değil. Bazen üç randevu, bazen hiç. Bazen sadece masaj, bazen daha fazlası. Ama her seferinde aynı kuralı uygularım: Karşımdaki insanı insan olarak görmek. Onun isteklerini dinlerim ama kendi sınırlarımı da korurum. “Hayır” demeyi öğrendim. “Bu kadar yeter” demeyi öğrendim. Çünkü bu işte kendini kaybetmek çok kolay.
İzmit’te evlere gitmek, otel randevularından daha samimi geliyor bana. Ev, kişinin kendi alanı. Orada daha gerçek oluyor her şey. Mutfakta çay demlenirken sohbet etmek, salonda televizyonun sesi kısıkken yakınlaşmak… Bunlar otele göre daha doğal. Ama risk de var. Adres paylaşmak, güvenlik kamerası olup olmadığını kontrol etmek, çıkış planı yapmak… Hepsi benim rutinimin parçası.
Bazen yalnız hissediyorum. Ailem bilmiyor. Arkadaşlarımın çoğu bilmiyor. Sosyal medyada farklı bir hayat yaşıyorum. Ama gece yatağa yattığımda, o günkü yüzleri hatırlıyorum. Kimisi minnettar, kimisi utangaç, kimisi sadece boşalmak isteyen. Hepsinin ortak noktası: Bir an için kendilerini unutmak istemeleri.
Zor Günler ve İç Konuşmalar
Bir kere kötü bir deneyim yaşadım. Adam agresifti, sınırlarımı zorladı. Hemen çıktım. O gece evde ağladım. “Neden yapıyorum bunu?” diye sordum kendime. Sonra aynaya baktım. Gözlerim yorgundu ama hâlâ dimdik bakıyordu. “para kazanıyorum. Çünkü bağımsızım. Çünkü istediğim zaman bırakabilirim.” Bu cümleleri tekrarladım. Ertesi gün yine bir randevuya gittim. Çünkü hayat devam ediyor.
Bazen müşterilerimle uzun konuşuyoruz. Biri “Sen gerçekten mutlu musun?” diye sordu. Düşündüm. “Bazen evet, bazen hayır. Ama şu an burada seninle olduğum için pişman değilim.” Dürüst olmak, bu işin en zor ama en önemli parçası.
İzmit’te Escort Olmanın Anlamı
İzmit küçük bir şehir. İnsanlar birbirini tanıyor, dedikodu hızlı yayılıyor. Bu yüzden dikkatli olmak zorundayım. Plakaları not alıyorum, isimleri karıştırmıyorum, fotoğraf çekmiyorum. Gizlilik her şeyden önemli. Ama aynı zamanda bu küçük şehir bana bir aidiyet duygusu da veriyor. Sokakları tanıyorum, trafik ışıklarını, sahil kenarını, semt pazarlarını… Randevuya giderken bazen sahilden geçiyorum. Deniz kokusu burnuma doluyor. “Ben hâlâ Demet’im” diyorum kendi kendime.
Bu işi yaparken öğrendiğim en büyük şey şu: İnsanlar yalnız. Çok yalnız. Bazıları eşleriyle bile konuşamıyor, bazıları hiç dokunulmamış gibi hissediyor. Ben o boşluğu bir süre için dolduruyorum. Para alıyorum evet, ama karşılığında bir şey veriyorum. Belki bir gülümseme, belki bir dokunuş, belki sadece “Sen değerlisin” duygusu.
Son Sözler İzmit Escort
Bugün yine bir randevuya hazırlanıyorum. Çantamı kontrol ediyorum, saçımı tarıyorum, rujumu sürüyorum. Aynaya bakıyorum. “Hazırsın” diyorum. Kapıdan çıktığımda İzmit’in sokakları beni karşılıyor. Araba çalışıyor, rota belliyor. Birkaç saat sonra birinin evinde olacağım. Belki konuşacağız, belki susacağız, belki daha fazlası olacak. Ama her seferinde aynı şeyi hatırlıyorum: Ben bir escort’um. Ve bu, şu an benim seçimim.
Yıllar sonra belki bu işi bırakacağım. Belki başka bir şehirde, başka bir hayatta olacağım. Ama şimdi, burada, İzmit escort ’te, evlere gidiyorum. Ve bu hikâyeyi yazarken, en son bir kez daha belirtmek istiyorum: Ben Demet, İzmit’te çalışan genç bir escort’um ve bu benim gerçeğim.
